Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rodzina. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Rodzina. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 14 września 2015

I po wakacjach .......


Halo dziewczyny,

Nie wiem czy jeszcze ktoś tu zagląda, blog już chyba  mocno zakurzony.  Ale ponieważ moim założeniem było traktowanie bloga jako przyjemność, a nie obowiązek, więc piszę wtedy, kiedy mam na to ochotę. Chciałam stworzyć taki pamiętnik domu i rodziny, więc aby pustki nie było – uzupełniam wpis ....
Wakacje były – minęły, urlop był – minął … Szkoła się zaczęła i się powoli rozkręcamy. Trochę to musi potrwać, zanim wejdę znowu w codzienne tryby.
Tegoroczny urlop po raz pierwszy od wielu lat spędziliśmy w domu i wiecie co? Był to jeden z najbardziej udanych urlopów w ciągu ostatnich lat. Chyba się starzeję, ale coraz mniej chce mi się wyjeżdżać,  ruszać z domu, najlepiej jest mi w moim domku i ogródku. To taki mój kokon.  
 Średni syn – piłkarz był na obozie, najstarszy jest domatorem, więc nie chciał nigdzie jechać - po prostu leniuchował, a Maksiu zdany był na decyzje rodziców i dopytywał się kiedy pojedziemy na plażę. 
Był w planie krótki wypad pod namiot, ale niestety pan mąż nie mógł wziąć urlopu i z planów nici.
W czasie mojego urlopu robiliśmy tylko to na co mieliśmy ochotę, niczego nie musieliśmy – i to było najwspanialsze.  Śniadanie na tarasie, piżamki do południa, czytanie na głos książek, gry planszowe, lody, lemoniada domowej roboty, babeczki, ciasteczka, owoce …  Normalnie All inclusive na tarasie. 
Zaliczyliśmy kino, baseny, zwiedziliśmy kilka pobliskich lodziarni, spacery, rowery  …  Żeby całkiem nie zgnuśnieć zabrałam chłopców pociągiem do Przemyśla, to dopiero była frajda (jazda pociągiem pierwszy raz w życiu). 

Przemyśl jest pięknym miastem, zobaczcie same:





 (Przemyski Dobry Wojak Szwejk)

  (Przemyski Niedźwiadek)


 
(Widok ze wzgórza zamkowego na Bieszczady)

 Byliśmy też w naszym ukochanym Rymanowie Zdroju:

      (Nasza rzeczka prawie wyschła ;()

A w domu co  --- Nic, cisza, początkiem  wakacji :schłodziłam” kuchnię, przez niebieskie dodatki:







....  w takiej kuchni z przyjemnością oddałam się robieniu przetworów, były soki malinowe, kompoty wiśniowe i agrestowe. ogórki pod różnymi postaciami, przeciery pomidorowe, sałatki z buraków i cukinii i jeszcze wiele różnych rzeczy .... Lubię taką letnią krzątaninę w kuchni, ale też wtedy, gdy mi się chce, a nie wtedy, gdy muszę. A chciało mi się, bo miałam urlop, wolny czas, chętnych do pomocy synów obok siebie …. Było naprawdę fajnie ….




No i jeszcze uzupełniłam  nieco pokój chłopców (pokazywałam go tu)
Uszyłam lambrekin i poszewki, no i woreczek na drobiazgi synka (od razu został zapakowany ukochanymi resorkami. I to byłoby na tyle prac ręcznych (nie wysiliłam się zbytnio w te wakacje :( )







A ten obrazek w salonie całkowicie  zastępował nam widok Bałtyku:


 Przesyłam Wam bukiet z tego pięknego letniego czasu (normalnie sielsko)


A teraz zabieram się za oswajanie nieuchronnie zbliżającej się jesieni.
Przepraszam za post  "metrowca"  i pozdrawiam Was w ten piękny, jeszcze letni dzień

Dorota

piątek, 6 marca 2015

Wianek, pieguski i lekkie wiosenne ożywienie

Witajcie,
po kilku śnieżno-deszczowych i wietrznych dniach dzisiaj pięknie świeci słoneczko,zapowiada się fajny weekend. Mam nadzieję, że pogoda będzie wiosenna, bo jadę już na oparach, tak bardzo potrzebuję słońca, światła i świeżego powietrza. Roznosi mnie wewnętrzna energia, tupię nogami i mam ogromną chęć na wiosenne porządki (szczególnie gdy popatrzę na moje okna), ale pogoda co rusz niweczy moje plany. W kuchni nadal czerwono, a to mi już zaczyna przeszkadzać, potrzebuję powiewu świeżości .... Plany na weekend mam duże ..

Tymczasem w ramach walki "z chandrą" uwiłam sobie wianeczek tzn. zrobiłam kwiatuszki a'la tilda, przymocowałam do styropianowego wianka owiniętego tkaniną i mam ... 
Bardzo cieszy moje oczy, choć oczywiście do doskonałości mu daleko.

Muszę się pochwalić:



Tutaj w miejscu docelowym:




W ramach walki z wiosennym przesileniem dokarmiam moją rodzinę domowymi słodkościami.
Dzisiaj polecam pieguski, moje dzieci je uwielbiają, a i ja lubię te kawałki czekolady rozpływające się w ustach. Jeśli macie ochotę, dzielę się przepisem (pochodzi z książki Beaty Wożniak  "Ciastka i ciasteczka"


PIEGUSKI
 Składniki:
2 1/4 szklanki mąki pszennej, 1/2 szklanki cukru, 3/4 kostki masła, 2 jajka, 15 dag posiekanych orzechów laskowych, 10 dag groszków czekoladowych lub 1 tabliczka posiekanej czekolady deserowej, 15 dag rodzynek, 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia, szczypta soli

Przygotowanie:
1. Mąkę wymieszać z proszkiem do pieczenia i solą. Masło utrzeć z cukrem na puszystą masę, dodać po jednym jajku i ucierać kilka minut. Połączyć z mąką, rodzynkami, orzechami i czekoladą.
2. Z ciasta formować łyżeczką kulki, układać na wyścielonych pergaminem blachach, lekko je spłaszczając. Piec ok. 15 minut w piekarniku nagrzanym do 180 C. Upieczone ciastka wyjąć i ostudzić.
 


 Mój mały pomocnik:


Mój średniak skończył 11 lat - jak ten czas szybko leci.
Tradycyjny torcik niestety z cukierni, ale na tygodniu brakło czasu na bardziej skomplikowane wypieki:


W salonie lekkie ożywienie kolorystyczne - turkusik i mięta w postaci poszewek na podusię.
Więcej - może po weekendzie.



Pozdrawiam  i życzę udanego weekendu.
Dorota

piątek, 13 lutego 2015

Ferie, zima - a u mnie cisza

Witam Was serdecznie,
i znowu zamilkłam na blogu, ale tak to już jest, gdy w głowie pomysły na posty, tematy, dekoracje, to zawsze coś stanie na przeszkodzie.
Niby u nas ferie, mniej obowiązków, brak konieczności ogarniania tematów okołoszkolnych, a ja wcale nie mam więcej czasu. Choróbsko dzieciaka najmniejszego nieco pokrzyżowało nam plany, starszyzna musiała zostać w domu i pojawił się problem organizacji czasu, aby chłopcy nie przewrócili domu do góry nogami, a chwilami było już blisko :)
Kino, lodowisko, spacer, kręgle ... co można więcej zaoferować mieście.
Ale na szczęście (dobrze że dzieci tego nie czytają) ferie dobiegają końca i od poniedziałku wszystko wróci do normalności, a ja czasu jak nie miałam, tak mięć nie będę ;)
Muszę się Wam przyznać, że posty piszę głownie w pracy, gdzie nikt nie zagląda mi przez ramię z pytaniem: Mamo, co tam tyle robisz? To w ramach przerwy śniadaniowej oczywiście ;)
Ostatnio jednak wiele się dzieje, początek roku, sprawozdania do GUS, bilanse, rozliczenia itp.
No i się nie dało .... :(

Ale podzielę się dzisiaj z Wami kilkoma momentami z życia:
Zima była u nas krótko (cały 1 dzień), ale szaleństwa na śniegu zaliczone








Z racji organizowania starszyźnie czasu na feriach i zajmowania się chorym maluchem, czasu na dekoracje, ustawki, przestawki w mieszkaniu brakło. Zdjęć z domu opanowanego przez nudzące się dzieciaki Wam oszczędzę ... po przyjściu z pracy musiałam każdego dnia najpierw odgruzować dom .....

Na mojej "wystawowej" komodzie neutralne dekory, jeszcze z lekkim zimowym akcentem, toć to luty przecież:



   
Cudowne domki od Dorotki z Zielonkowego Domku, też przycupnęły chwilę na komodzie, aby docelowo zagościć w przedpokoju, gdzie pasują do mojego obrazka





 Moja "poduszkownia" na kanapie, ale tak lubię. Choć poduszki leżą w ładzie tylko nocą, gdy towarzystwo śpi :)


                        

 Wiosennych akcentów tez nie może zabraknąć (hiacynty uwielbiam), a mój storczyk znowu zakwitnął w optymistycznym kolorku:






U kuchni nadal czerwone dodatki, tak chyba zostanie do wiosny. Usunęłam świąteczne ozdoby, ale czerwona kratka została, jest sielsko, ciepło i przytulnie. W głowie mam plan co do wiosny i Wielkanocy, ale obiecałam sobie, że w dekoracyjną wiosnę wkroczę w marcu





Przepraszam, za długi post i ilość zdjęć, ale tak to jest, jak czegoś nie robi się na bieżąco.

Pozdrawiam Was piątkowo - zapowiada się słoneczny weekend, wiec życzę dużo słońca
Do następnego razu ...
Dorota J.